wtorek, 21 kwietnia 2015

Zamiast wstępu legenda

 Pewnego dnia Pan Bóg wezwał wszystkie narody i powiedział, że będzie dzielić kulę ziemską. Ustawiła się długa kolejka. Zrobił się straszny tłok i ścisk, każdy chciał być pierwszy, żeby dostać najlepszy kawałek ziemi. Ludzie kłócili się, skakali sobie do oczu i wymyślali. Spokojni Svanowie*, którzy nie znoszą tłoku i kolejek, usiedli sobie na murawie pod platanem, zaczęli pić wino i śpiewać wesołe pieśni. W miłej atmosferze, czas zleciał im tak szybko, że ani się obejrzeli jak Pan Bóg skończył swoją pracę. Gdy zobaczył Svanów, którzy przyszli ostatni, podrapał się w głowę i zapytał: - Gdzie byliście jak rozdawałem ziemię? - Piliśmy wino i śpiewaliśmy, bo nie lubimy tłoku i kłótni. Zdumiał się Pan Bóg, co tu zrobić, bo cała ziemia była już rozdana, ale żal mu się zrobiło pogodnych i dobrych Svanów, więc rzekł: - został mi tylko mały kawałek ziemii, który zostawiłem sobie na starość. Weźcie go. Działka Pana Boga okazała się prawdziwym rajskim zakątkiem. Były tam góry ze szczytami pokrytymi wiecznym śniegiem i żyzne doliny, lasy i brzeg morski obmywany przez fale, a na słonecznych stokach rosły wszędzie dorodne krzewy winorośli uginające się pod ciężarem winogron, z których robi się wino najsłodsze na świecie. Tak zgodnie z legendą powstała Svanetia. 
* W zależności od regionu Gruzji będą to Mergelowie, Krwelowie, Chewsurowie, itd. 

Między Morzem Czarnym a Kaspijskim leży jeden z najpiękniejszych regionów naszej planety, zwany Kaukazem. W trakcie naszego pleneru odwiedzimy Gruzję, którą poznamy poprzez Svanetię położoną w południowej części Kaukazu, pokryte wiecznym śniegiem niebotyczne góry i zawsze zielone doliny, przepojone zapachem żywicy lasy świerkowe. Mieszkańcy Svaneti – Svanowie są niezwykle gościnni, co stanowi kontrast do opisów przedstawianych przez kronikarzy gruzińskich, jako „narodu rozbójników zapuszczających się w doliny w celu grabieży”, co było faktem/aktualne przez ponad 2000 lat, aż do zmian wprowadzonych w 2004r. po objęciu władzy przez prezydenta Micheila Saakaszwili.






Opis działań fotograficznych

  Fotografia podróżnicza to jeden z ciekawszych sposobów zbliżenia się i zrozumienia otaczającej nas przestrzeni.
  W przypadku naszej wyprawy do Gruzji, tym razem skupiamy się głównie na rejonie Svanetii, jednym z najpiękniejszych regionów pod względem "fotogeniczności" miejsca. Zanim dotrzemy na miejsce naszej bazy wypadowej, będziemy mieli okazję zdokumentować stolicę Gruzji - Tbilisi. Dzięki temu kontrastowi tematycznemu, będzie możliwe zanalizowanie w późniejszym czasie, preferencji i dotychczasowych umiejętności grupy pod kątem różnych rodzajów fotografii (fotografia uliczna, portret, fotografia krajobrazowa, ...)
Pod naszym okiem będziecie realizować zadania fotograficzne zaplanowane na czas fotowyprawy, wspólnie omawiać wykonywane na bieżąco zdjęcia, doskonalić warsztat i uskuteczniać niekończące się wieczorne pogawędki fotograficzne, edytować i obrabiać wybrane fotografie.
Będziemy uczyć się obserwacji otoczenia pod względem pory dnia, światła, kąta padania i jego barwy. Poznamy i wprowadzimy w życie takie pojęcia jak - złota godzina, fotografia nocna, panoramiczna, długi czas naświetlania. Nauczymy się w jak najlepszy sposób wykorzystywać zastane warunki atmosferyczne, możliwości i sposoby kontaktu z lokalnymi mieszkańcami (portret)
i wiele innych.

W trakcie szkolenia, poza nauką klasycznych sposobów i metod fotografowania stawiać będziemy
na kreatywność, oryginalność spojrzenia, indywidualność podejścia do tematów oraz odbieganie
od powszechnych kanonów fotografii podróżniczej.

Znajdziemy czas na fotografię nocną, astrofotografię, portret.
Nabędziemy umiejętności użytkowania odpowiedniego sprzętu (obiektywy, aparaty, filtry, statywy, wężyki spustowe, ...)
Zdobędziemy wiedzę na temat zasad kompozycji, budowy zdjęcia kolorem lub czernią i bielą, punktu widzenia, jak również podstawowej edycji i obróbki fotografii.
Dowiemy się jak i gdzie szukać tematów naszych fotografii, jednocześnie doceniać lokalne zjawiska i przyrodę, która w powiązaniu z robieniem zdjęć pomaga się wyciszyć i uczy cierpliwości.

Warsztaty skierowane są do pasjonatów fotografii chcących doskonalić swoje umiejętności,
jak również do tych, co dopiero zaczynają swoją przygodę z fotografią podróżniczą i chcą przejść na level wyżej.
Naszym priorytetem jest indywidualne podejście do każdego z uczestników fotowyprawy.

Poniżej przykładowa lista podstawowego sprzętu umożliwiającego uczestnictwo w fotowyprawie:

-korpus aparatu (lustrzanka, bezlusterkowiec lub zaawansowany kompakt
-obiektywy - szeroki kąt (24 mm), dłuższa ogniskowa (300mm), ewentualnie odpowiedni zoom
-statyw (niezbyt ciężki, by móc swobodnie pokonywać trasy wyznaczone przez przewodnika)
-filtr polaryzacyjny
-filtry połówkowe (Cokin lub inne podobne systemy)
-wężyk spustowy
-zestaw do czyszczenia optyki
-zestaw możliwie dużej ilości kart pamięci !
-zestaw zapasowych baterii do aparatów i lamp błyskowych (akumulatorki, ładowarki) !
-mała latarka (najlepiej czołówka)

Należy unikać przeładowania sprzętem. Przemyślane pakowanie sprzętu i unikanie zbędnych kilogramów jest sukcesem do swobodnego i komfortowego uczestnictwa w wyprawie i zadaniach fotograficznych. Posiadanie mniej zaawansowanych aparatów oraz braki w usprzętowieniu nie dyskwalifikują chętnych do wzięcia udziału w wyprawie.

Plan zagadnień warsztatowych:

1. Omówienie zasad uczestnictwa w warsztatach.
2. Ogłoszenie tematów i zadań fotograficznych.
3. Fotografia uliczna.
4. Portret
5. Krajobraz
6. Fotografia na długim czasie naświetlania.
7. Fotografia nocna / astrofotografia.
8. Kolor / kompozycja / kadr.
9. Techniczne zagadnienia sprzętowe
10.Spotkania ze znawcami regionu i mieszkańcami


Szczegółowy opis kolejnych dni wyprawy

13 wrzesień 2015 (niedziela)

Wylot z Warszawy i przylot do Tbilisi (lub Kutaisi). Dojazd do miejsca zakwaterowania w Tbilisi.


14 wrzesień 2015 (poniedziałek)


Dzień zwiedzania stolicy Gruzji: stare Tblisi tchnące atmosferą średniowiecznego miasta z pogranicza Europy i Azji, wzgórze Sololaki (twierdza Narikala i panorama miasta).
Omówienie planu szkolenia fotograficznego.





15 wrzesień 2015 (wtorek)

Przejazd z Zugdidi do Becho/Tvebishi mikrobusem do hotelu.
Droga prowadząca do Svanetii wiedzie nad mrożącymi krew w żyłach przepaściami, co dostarcza niezapomnianych wrażeń. Po pokonaniu 90 km jesteśmy w przedsionku Svanetii, pod Uszbą (4710 m n.p.m.), jedną z najtrudniejszych a zarazem najpiękniejszych gór na świecie.
W godzinach popołudniowych przygotowanie do zajęć fotograficznych w dniu następnym.







16 wrzesień 2015 (środa)


Trekking pod czoło lodowca Uszba, długość ok. 9km, różnica wysokości 1100m, w obie strony 8-10h. Trasa, z której rozpościerają się wspaniałe widoki, doprowadza do lodowca schodzącego na zachód z masywu Uszby. Początek trasy we wsi Tvebishi, dalej trasa wiedzie wzdłuż doliny rzeki Dolry. Idąc podziwiamy widok na południowy wierzchołek Uszby i potężny masyw Mazeri. Z zielonej doliny przejdziemy do surowego i bezwzględnego krajobrazu górskiego lodowca. Trasa kończy się w miejscu z pięknym widokiem na piramidę Uszby (4710 m n.p.m.) i skalisty szczyt Mazeri (4012  m n.p.m.), z prawej strony widoczny będzie masyw Scheldy (4368  m n.p.m.).






17 wrzesień 2015 (czwartek)


Wycieczka do Ushguli. Ushguli (2086-2220 m n.p.m.) często przedstawiana w przewodnikach, jako najwyżej położona na stałe zamieszkała osada w Europie, jeżeli przyjmiemy, że granicą Europy jest Kaukaz.  Położona wśród wysokogórskich łąk, u podnóża najwyższego szczytu głównej grani Kaukazu – Szchary (5068 m n.p.m.), stanowiący kulminację potężnej Ściany Bezingi. Ushguli figuruje na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Ushguli z kamiennymi wieżami (37) na tle białych kaukaskich szczytów stanowi unikalny materiał do fotografowania. Spacer pod czoło lodowca Szchara, ok. 8 km. Przy dobrej pogodzie widoczny będzie centralny grzbiet Kaukazu (wystawa południowa) – Wielka Ściana Bezingi.







18 wrzesień 2015 (piątek)


Wycieczka do trudno dostępnej wioski Adishi. Niekończące się konflikty na Kaukazie nadały Svanetii swoisty wygląd. Najbardziej wyróżniającą się cechą są wieże obronne. Adishi to najstarsza, prawie bezludna osada w Svanetii, w której stoją cztery kościoły. Fotografujący Kaukaz w 1890r. Victorio Sella naliczył w wiosce 14 wież mieszkalnych, z których obecnie zachowało się jedynie 5. Nowe wieże nie powstają, bo współcześni mieszkańcy Kaukazu już nie potrafią ich budować. Wyruszając w górę wioski dojdziemy do czoła lodowca Adishi schodzącego z masywu Tetnuldi (4858 m n.p.m.) W drodze powrotnej zwiedzanie Mesti, stolicy Svanetii, położonej u stóp głównego grzbietu kaukaskiego. W Mestii zachowało się wiele wież obronnych, które są symbolem tego regionu. Przewodnik z 1979r. podaje „Mestia na razie przypomina jeszcze bardziej dużą wieś niż miasto, podobno jednak wkrótce wszystko się zmieni, ponieważ ma powstać tutaj wielki ośrodek uzdrowiskowo-turystyczny”. Za czasów ZSRR plany te nigdy nie zostały zrealizowane i dopiero obecnie podejmowane są próby stworzenia Gruzińskiego Chamonix. Wizyta w muzeum alpinizmu, które poświęcone jest największemu svaneckiemu alpiniście Michaiłowi Chergianiemu.







19 wrzesień 2015 (sobota)


Fotograficzne podsumowanie wyjazdu. Konkurs na najlepszą fotografię.
Wieczorem astrofotografia.


20 wrzesień 2015 (niedziela)


Powrót do Tbilisi. Nocleg w hostelu






21 wrzesień 2015 (poniedziałek)


Przejazd do Kazbegi drogą wojenną. Zwiedzanie Kazbegi (1800 m n.p.m) miasteczka najczęściej odwiedzanego przez turystów i jednocześnie najmniej dofinansowane, co wynika z faktu, że tylko 12 km dalej jest przejście graniczne z Federacją Rosyjską. Głównym celem wycieczek do Kazbegi jest niewielki klasztor Cminda Sameba. Jeden z najpiękniej usytuowanych klasztorów na świecie na wysokości 2170 m n.p.m. Wzniesiony w XIV wieku, pierwotnie miał strategiczne znaczenie. W okresach wojen było to miejsce ukrycia skarbów sakralnych, które przywożono z Tbilisi.






22 wrzesień 2015 (wtorek)


Fotografia o wschodzie słońca i próba dojścia na lodowiec Gergeti (trekking ok. 10 h), do schroniska meteo (3500m n.p.m.), stanowiącego bazę do zdobycia najwyższego szczytu Gruzji Kazbega (5030 m n.p.m.)






23 wrzesień 2015 (środa)


Powrót do Tbilisi i przelot powrotny do Polski.


Zapraszamy

Grzegorz Sosiński - Żenia  tel: 503 682 176 ; mail: grzegorzsosinski.pl@gmail.com
Krzysztof Winciorek tel: 503 413 493 ; mail: kristofervinc@gmail.com 


Informacje organizacyjne - szczegóły

Cena wyjazdu: od 3700 pln do 4200 pln w zależności od liczby uczestników.

Cena obejmuje: ubezpieczenie NNW+KL, całodzienne wsparcie logistyczne i opiekę fotograficzną nad grupą, koszty organizacyjne w Polsce, koszty walutowe: przejazdy podczas wyprawy (wynajęte mikrobusy, taksówki, lokalne środki transportu), noclegi (hotel i hostel), wszystkie wycieczki objęte programem, koszty organizacyjne podczas wyjazdu. Część wyżywienia  (5 dni) wliczone w cenę.

Cena nie obejmuje: wyżywienia na pozostałe 6 dni - tam gdzie są inne możliwości poza miejscem zakwaterowania (ok. 10-15 euro za dzień). Wszelkich alkoholi do posiłków i przy innych okazjach. Biletów lotniczych na trasie Warszawa-Tbilisi / Tbilisi-Warszawa.